ما هیچگونه کمکی در تایید یا عدم تایید ویزای کار توسط ادارۀ مهاجرت یا LMO توسط ادارۀ کار نمی تونیم بکنیم ولی می تونیم مراحل کاریتون رو همزمان پیگیری کنیم که اولا حقی از تون ضایع نشه دوما هر هفته بهتون خبر بدیم که پرونده ها تون هر کدوم در چه مرحله ای هستند (بازم خدا پدرشون رو بیامرزه)

نکته مهم دیگه این بود که MP فدرال منطقه ما از اعضاء کمیتۀ مهاجرت در پارلمان فدرال هم هست ! ! !

ایشون حدودا یکماه پیش بدون اینکه ما ازش درمورد پروندۀ مهاجرتیمون سوال کنیم با توجه به اجازه نامه های دسترسی به اطلاعاتمون در CIC که بهش داده بودیم در مورد پرونده مهاجرتیمون هم پیگیری کرده بود که نتیجه اش این بود :

پرونده مهاجرتیتون در مسیر درستش قرار داره , فعلا مشکلی در اون وجود نداره و ظرف

A couple of years  آینده تکلیفتون معلوم میشه .
به نظر من 32 ماهی که ورشو در اینجا به عنوان زمان بررسی اعلام کرده احتمالا واقعیه و همنطورکه بالای جدول اعلام کرده  Processing Times IN MONTHS به نظر من این 32 ماه از زمان تاریخ شروع پراسس واقعی محاسبه میشه در نتیجه من میتونم امیدوار باشم حداکثر ظرف 30 ماه آینده با توجه به تاکید MP فدرال روی a couple of years به سرانجام خواهد رسید . البته حداقل زمانی هم متصورخواهد بود که احتمالا مربوط به افراد بالای لیست متقاضیان 38 شغلی خواهد بود

شواهد دیگه ای که باعث شدن چنین احتمالی رو برای پروندۀ مهاجرتیمون در نظر بگیرم 1- پاسخ های نسبتا سر بالایی هست که ورشو در جواب پیگیری متقاضیان 38 شغلی میده 2- بعد از حدودا 3 ماه از شروع پراسس واقعی برخی از دوستان همچنان هیچ علائمی از صدور مدیکال دیده نشده 3 – برمی گرده به تفکرو عملکرد جیسون کنی ………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………

1- گرفتن جاب آفر

2-گرفتن تاییدیه LMO  از منابع انسانی یا HR , زیر مجموعۀ اداره کار (Service Canada)  که علی الاصول می با یست ظرف 2 هفته بعد ارسال مدارک تکلیفش روشن بشه (البته اینکار به کارفرما مربوط میشه نه کارگر خارجی )

3-ارسال  LMO  به ادارۀ مهاجرت ( CIC ) که افسر مربوطه بعد از بررسی مجموع داکیومنتهای ارسالی مخصوصا Positive LMOدر نهایت تصمیم می گیره که ویزای کار رو صادر بکنه یا نکنه

بیش از 3 ماه پیش و در محدوده زمان کاملا قانونی بعد از گرفتن جاب آفر جدید درخواست LMO برای همسرم از طرف کارفرمای جدید به هیومن ریسورس فرستاده شد بازهم تاکید می کنم طبق وعدۀ خودشون 2 هفته زمان لازمه که نتیجه رو اعلام کنند – بعد از گذشت 2ماه هنوز نتیجه ای اعلام نشد بود این مسئله نه تنها برای ما بلکه برای تمام متقاضیان پیش اومد از اونجا که بسیاری از متقاضیان خارجی کار , از کشورهای اروپایی هستند و کارفرماهای کانادایی هم به شدت به تخصص اونها نیاز دارند طوریکه گاها خط تولید کارخونشون  خوابیده فقط به علت نیاز مثلا به تعمیر کاران حرفه ای آلمانی , صداشون دراومد و به شکل باور نکردنی موضوع رو رسانه ای کردن نمونه اش رو که در روزنامۀ تورنتو استار به چاپ رسید رو اینجا می ذارم  .

از اونجا که من قبلا فکر می کردم که رسانه ای شدن یک سهل انگاری , بی عدالتی , بی توجهی و … از عملکرد دولت در کانادا قطعا پیگیری خواهد شد به این نتیجه رسیدم که حتما رؤسای محترم اداره کار و اداره مهاجرت برای رفع این مشکل هماهنگی های لازم رو انجام خواهند داد مثلا یا ادارۀ کار نیروهاش رو بیشتر میکنه و سرعتش و بالا میبره یا ادارۀ مهاجرت بجای اینکه 2 ماه فرصت برای دریافت LMO بذاره مثلا 3 ماه میذاره خلاصه این مسئله ای نبود که نشه راحت حلش کرد

اما زهی خیال باطل با تمام فشاری که رسانه ها و کارفرماها اوردن ادارۀ کار به سرعت مورچه ای خودش ادامه داد و اداره مهاجرت هم راس 2 ماه پرونده ها رو درصورت نداشتن LMO رد کرد !

دیروز ما LMO مثبت رو بعد از 3 ماه و اندی گرفتیم  ! ! ! و با خوشحالی تمام به اداره مهاجرت زنگ زدیم که این مدرک رو به پروندمون اضافه کنیم که متوجه شدیم دقیقا پایان 2 ماه قانونی علی رغم اینکه می دونستند مشکل از ناحیۀ متقاضی نیست و از ناحیۀ اداره محترم کار هستش در خواست ویزای کار ما رو ریجکت کردند, اگر فقط 5 روز ناقابل , ادارۀ کار زودتر نتیجۀ LMO رو علام میکرد یا ادارۀ مهاجرت 5 روز ناقابل ,فرصت میداد , امروز می تونست چقدر روز بهتری باشه واسۀ ما.

و اما راه حل :

1100 دلار ناقابل به حساب ادارۀ مهاجرت میبایست واریز کنیم و در خواست Restore بدیم که پرونده رو مجددا باز کنن و ما بتونیم LMO رو بهش اضافه کنیم و مجددا وارد 1 صف یکماهه ناقابل بشیم برای بررسی

این اتفاق یعنی 1 ماه دیگه هم پولی دریافت نمی کنیم تازه اگه این یکماه هم مثل تمام خلف وعده هایی دیگه اداره مهاجرت چند برابر نشه     و تازه پرونده می ره زیر دست یه افسر دیگه که شاید اون بتونه پیروزمندانه یه بهانۀ جدیدی از ما بگیره و یادآوری کنه که یا بمونین تو مملکت خودتون پیخال آخوند بخورین یا اگه دوست دارین بمونین اینجا می بایست پیخال ما رو بخورین

واین سرگذشت منه که تاوان اشتباهات ناکرده ام رو میدم و همچنان تلاش میکنم تا جایی که می تونم شانس دومین گزینه افسران  رو برای خودم نگه دارم

پینوشت : مثل اینکه رسانه ای شدن هم یک شوخیه

برگرفته : از ایمیل

پینوشت :

1-فعلا که ما رو برده رو ماسه های کویرکه باد خشک و داغش به صورتم می خوره ؛ البته با پس گردنی فرمون دوچرخه رو بهش دادم  وگرنه که به این راحتی جام رو باهاش عوض نمی کردم  – منم  که هریش و وریش  دیگه جون ندارم پا بزنم نیمه بیهوش رو زین عقبی نشستم -  خودش پا می زنه و حالش رو می بره  

2-کلی منت کشیدم که امروز گوشیی که اینترنت داره رو از صبح داشته باشم و با سرعت مورچه ایش یک اینترنت گردی به سبک ایران بکنم 

به من و خواهرم نگفته بودن که بابام قبل از بستری شدنش درCCU سکته ی قلبی کرده ، این سکته آسیب جدی به ۳ رگ از ۵ رگی که ۷ سال پیش طی یک عمل قلب بازِ سنگین تعویض شده بودن زده به طوریکه نتیجهٔ انژیو گرافیش این شد: تنها ۲ رگ سالم باقیمونده که یکیشون خون رو به قلب میاره یکیشون هم بر میگردونه ، دیگه امکان مجدد عمل قلب باز نیست و میبایست همین ۲ رگ رو تا جائی‌ که میتونه حفظ کنه ،هر کدوم از این ۲ رگ باقیمونده دچار مشکل بشن هم   ….

به هر شکل نتیجهٔ روزی ۱.۵ پاکت سیگارکشیدن و هر شب نوشیدن … و رعایت نکردن رژیم غذائی ؛ برای کسی که در ۴۰ سالگی سکتهٔ قلبی داشته و در 55 سالگی عمل قلب باز ، چیزی جز این نخواهد بودو زجری که اطرافیان متحمل میشن

دیروز مامانم زنگ زد و جریان رو به من گفت و اینکه دکتر با اینکه نوار‌های قلبیش چیزی نشون نمی ده ولی‌ به خاطر فشار خون بالا و این که چون سابقهٔ سکته ی قلبی و عمل قلب باز داشته براش تالیم اسکن داده . امروز نتیجهٔ تالیم اسکنش اومده میدونم خوب نبوده اصلا ، الان CCU بستریه و تا ۲ شنبه که دکتر خودش بیاد اونجا می‌مونه ، مامانم خیلی‌ کوتاه و گذرا گفت شاید بهتر باشه خودتون رو برای هر اتفاقی آماده کنین
غم چنین جمله ای وقتی  دوری , دختر بزرگی   و دستت از همه چی کوتاه در شرایطی که بهت نیاز دارن که در کنارشون باشی  ولی به زبون نمیارن خیلی سنگینه – خدایا دارم خفه می شم …

درخواست  تغییر کارفرمای همسرم برای  صدور ویزای کار جدید حسابی به مشکل برخورده و ما مجددا در شرایط بی سروسامانی قرار داریم  . اونقدر جریانش به واسطه کندی کار سرویس کانادا پیچیده شد که طی مشورت با یکی از اقوام تصمیم گرفتیم از (Member of parliament (MP  کمک بخوایم  , با نا امیدی به MP محله ایمیل زدیم که بعد از چند روز جوب داد که مسئله ما مربوط به MP فدرال می شه ومی بایست به اون ایمیل بزنیم , اینبار به MP فدرال ایمیل زدیم که به شکل برق آسایی جوابمون رو داد و تعدادی فرم جهت اجازه دسترسی به اطلاعاتمون رو فرستاد که پر کنیم و براش بفرستیم و تلویحا گفت که هر کاری که از دستش بر بیاد برامون انجام میده (خدایی عین سناتورهای مام میهن به آدم احترام میذارن و به کار آدم رسیدگی می کنن – جوک این پست ) اگه این خوان رو رد کنیم دیگه می تونیم امیدوار باشیم که کانادا موندنی هستیم تا خدا چی بخواد و چی صلاح بدونه

همکارای همسرجان کانادایی هستند یعنی فقط همسرجانه که موهاش سیاهه (منظورم همون چند پری که براش مونده) و چشماش قهوه ای بقیه بور و بلوند و چشم رنگی اند اینا رو گفتم که تجسم کنین چقدر خارجکین ولی جالبش اینه که فردای روزی که جدایی نادر از سیمین برنده جایزه معتبر گلدن گلوب شد به همسرم تبریک گفتن خدایی بسی لذت بردیم و ممنون از آقای فرهادی عزیزکه آبرویی برای ما فراهم کردند

یک حدس وگمان مهاجرتی گلام گونه :
من فکر می کنم بعد از ارسال پرونده ها به ورشو تموم اونا یک بازنگری کلی میشه و اونهایی که در همون نگاه اول ردی هستند رد می شن – برای مشکوک ها ایمیل آپدیت میاد و بعد بر می گردن دو باره اول لیست و شروع می کنن به بررسی و من باز فکر می کنم و فقط حدس می زنم که هنوز زمان زیادی مونده که حداقل پروندۀ ما به نتیجه برسه . واقعیت اینه که اولین نفراتی که من می دونم اطلاعاتی که از خودشون به اشتراک گذاشتن درست و قابل اعتماده هفته دوم دسامبر 2011 پراسس واقعی پروندشون شروع شده و تا الان زمان کافی برای دریافت آپدیت براشون سپری شده در حالیکه هنوز هیچکدوم تا حالا آپدیتی دریافت نکرده اند و احتمالا بعد از اتمام بررسی اجمالیه تمام 38 شغلی های ورشو مجددا برن سر پرونده این افراد به هر شکل امیدوارم این حدس و گمان کاملا اشتباه باشه و از فردا خبرهای خوبی بیاد
تقریبا 2 ماه پیش در خواست کیپس دادیم که در اون درخواست , ویزا آفیسمون دمشق بود که هنگامیکه درخواست به دمشق رسیده بود پرونده های ما از اونجا منتقل شده بود ورشو  در نتیجه یک نامه از کیپس اومد که ما گم شدیم ؟ ! ؟ ما هم گفتیم نه نترسین ما رفتیم ورشو اونها هم اعلام کردن که لازم نیست ما پولی پرداخت کنیم و اونا مجددا درخواست ما رو به جریان می اندازند ولی اینبار از ورشو اطلاعات رو می گیرند , طبق وعدۀ خودشون تا اخر هفتۀ دیگه باید نتیجه کیپسمون( از ورشو )بیاد این گزارش قطعا بعد از شروع پراسس واقعی پروندۀ ما تهیه شده در نتیجه اگر ورشو واقعا درحال کارکردن روی پروندۀ ما باشه در این گزارش میبایست نشون داده بشه
درآخرشرمنده از اینکه تایید و پاسخ کامنتها دیر شد خیلی سرحال نبودم ضمنا درحال آماده شدن برای اثاث کشی هستم برای هفتۀ آینده

دعای این پست :
خدایا به اونایی که بیمارن کمک کن که هرچه زودتر خوب بشن که هیچ نعمتی بالاتر از سلامتی نیست

پینوشت : چند برگ مطلب در مورد دوست داشتن خود (موضوع مربط به پست قبل) اینجا گذاشتم که ارزش خوندن داره

شاید برای خیلی‌ها عجیب باشد که مهم‌ترین عامل این است که ابتدا بتوانید خودتان را دوست بدارید و برای خود احترام قائل شوید. ولی باید بدانید که ما اگر نتوانیم به خودمان عشق بورزیم، نمی‌توانیم دیگران را هم دوست بداریم و به آنان احترام بگذاریم. برای اینکه خودمان را دوست داشته باشیم، لازم نیست که 100درصد کامل و بی‌عیب باشیم. ما باید بدون توجه به شرایط بیرونی خود را دوست بداریم. این عشق بی‌قید و شرط است. به‌خاطر داشته باشید که عشق، تمایل به کمک به خویشتن است تا به احساس بهتری برسیم. خود را دوست داشتن به مفهوم کبر و خودبینی نیست.

در خودبینی، فخرفروشی و غرور نهفته است؛ اما برای اینکه خود را دوست بداریم، غرور یکی از چیزهایی است که باید از آن رها شویم.

دوست داشتن خود مستلزم اهمیت‌دادن و توجه به خویشتن بوده و معنایش این است که هرگز کاری را که برای جسم، ذهن یا روان مان مضر است انجام ندهیم. به علاوه دلیل دیگر اینکه به دوست داشتن خود نیاز داریم این است که تا خود را دوست نداشته باشیم نمی‌توانیم دیگران را دوست بداریم.

اگر از کسی کینه به دل گرفته‌اید، سعی کنید احساستان را درباره او به‌خوبی شناسایی کنید، بعد ببینید که این احساس از کجا نشأت گرفته. آیا آن شخص باعث‌شده که شما نسبت به خود احساس بدی داشته باشید؟ اگر شما واقعا خود را دوست بدارید، آیا کسی می‌تواند باعث شود که احساس بدی نسبت به خود پیدا کنید؟ شاید کسی که شما را ناراحت کرده گستاخ بوده و مخصوصا این کار را کرده.

وقتی می‌آموزید که درباره خود قضاوت بدی نکنید و خطاهای خود را درک ‌کنید، بهتر می‌توانید متوجه علت بعضی رفتارهای دیگران بشوید. هنگامی که یاد می‌گیرید خطاهای خود را ببخشید، بخشودن خطاهای دیگران را هم می‌آموزید.بنابراین کلید حل معما این است که خود را دوست بدارید.

بدین‌ترتیب، اشخاص نمی‌توانند باعث شوند که نسبت به خود احساس بدی داشته باشید و در نتیجه از کسی متنفر نمی‌شوید. به وسیله دوست داشتن خود می‌فهمید که دیگران چرا اینگونه رفتار می‌کنند و همین سبب می‌شود که نسبت به آنها مهر بورزید و آنها را دوست بدارید.

یافتن عشق مورد نیاز

اگر تا به حال کسی به شما نگفته که شخص خاص و منحصر به فردی هستید. شما چطور می‌توانید به خودتان عشق بورزید؟! تنها یک راه وجود دارد و آن این است که شما نباید از دیگران انتظار داشته باشید شما را مجاب کنند که انسانی دوست داشتنی هستید. برای عشقی که به آن نیاز دارید، به درون وجود خودتان مراجعه کنید زیرا شما می‌توانید بهترین دوست خود باشید و به خودتان عشق بورزید.

دوست داشتن خود به معنای پذیرفتن بی‌چون و چرای خویشتن است. شما می‌توانید سعی کنید بهترین باشید اما هیچ فایده‌ای ندارد برای چیزهایی که توان تغییر دادن‌شان را ندارید، خودتان را ناراحت کنید. مثلا شما نمی‌توانید شکل ظاهری خود یا خانواده‌تان را تغییر دهید؛ بنابراین سعی کنید آنها را همان‌گونه که هستند بپذیرید. هنگامی که خود را می‌پذیرید و نواقص خود را هم قبول می‌کنید، می‌توانید به آگاهی بالاتری در زمینه شناخت اطرافیان‌تان دست یابید.

پذیرای احساسات خود باشید

هنگامی که خود را دوست بدارید و به خود عشق بورزید، بخش مهمی از این پذیرفتن بی‌چون و چرای خود، پذیرفتن احساسات نیز هست.

هیچ‌گاه سعی نکنید در برابر هیچ احساسی مقاومت کنید. مهم نیست که احساس اندوه باشد یا خشم یا هر چیز دیگر. بکوشید آن را احساس کنید و قبولش داشته باشید. فقط با پذیرفتن احساس و درک اینکه این احساس از کجا نشأت گرفته است می‌توانیم از واکنش‌های منفی مانند ترس و خشم دست بکشیم و بار دیگر به آزادی و رهایی برسیم.

هنگامی که در صدد انکار و حذف این احساسات برنیایید و خود را به خاطر داشتن این احساسات سرزنش نکنید بلکه آنها را درک کنید، در این صورت امکان دوست داشتن خودتان را فراهم می‌آورید.
فرونشاندن و انکار احساسات ممکن است ما را بیمار کند. در شرایط فشار عصبی، نظام ایمنی ما به خوبی وظایف خود را انجام نمی‌دهد و در این شرایط سرکوب کردن ممکن است بسیار تنش‌زا باشد.

آیا تاکنون اتفاق ناخوشایندی برایتان روی داده که خواسته باشید آن را فراموش کنید؟ هرچه بیشتر برای فراموش‌کردن چنین اتفاقاتی تلاش کنید، بیشتر ذهنتان را اشغال می‌کند. مثلا وقتی دوست‌تان با شما قطع رابطه کند و شما بخواهید به عمد به او فکر نکنید، ذهن شما به این سادگی نمی‌تواند خاطره او را فراموش کند و شما می‌بینید که جز او به کسی فکر نمی‌کنید. هرچقدر تلاش کنید، کمتر می‌توانید او را از ذهن خود دور کنید.

این چرخه تلاش برای فراموش‌کردن و به یادآوردن، کاری بسیار دشوار است. وقتی تمام نیروی‌تان را صرف این فعالیت می‌کنید، نمی‌توانید در زمینه‌های دیگر- مانند کار، تحصیل و سلامتی- موفق باشید.
شما نمی‌توانید از احساسات خود فرار کنیدبلکه باید با آن روبه‌رو شوید و درک‌اش کنید.

اگر خشمگین هستید از خود بپرسید: «این خشم من از کجا آمده است و چرا چنین احساسی دارم؟» از کنار عمل یا سخنی که شما را خشمگین کرده بگذرید و به علت زیربنایی آن پی ببرید. علت ظاهری ناراحتی، به ندرت علت ریشه‌ای آن است.

ریشه ناراحتی در خود شما پنهان است و درک آن مستلزم تلاش و بررسی است. نیاز اشخاص به رنجانیدن دیگران نیز اغلب ناشی از این حقیقت است که خود آنها به قدری رنجیده‌اند که تنها با رنج‌دادن دیگران می‌توانند احساس خوبی داشته باشند. وقتی کسی نسبت به ما خشم می‌ورزد، ممکن است خشم او ناشی از احساسات سرکوب‌ شده و در بسیاری از موارد ناشی از هراس او باشد.

اما ما باید سعی کنیم با خشم دیگران به شیوه متفاوتی برخورد کنیم. اگر بفهمیم و مسائل را آنگونه که هست درک کنیم، می‌توانیم با میل به جنگیدن متقابل، برخورد کنیم. این میل به فهمیدن به جای میل به جنگیدن، نشانه رشد بیشتر ماست.

پذیرش واقعیات

باید آنچه را داریم بپذیریم. مقاومت‌کردن نیروی ما را هدر می‌دهد. وقتی آنچه را وجود دارد می‌پذیریم، کم‌کم به درک بیشتری می‌رسیم و بهتر می‌توانیم با شرایط موجود کنار بیاییم. تمایل به تجربه‌کردن آنچه در واقعیت اتفاق می‌افتد- خواه مطابق میل ما باشد یا نه- شما را از توهم بیرون می‌آورد.

تجربه‌کردن حقیقت، مستلزم شجاعت و عزم راسخ است. در واقع تمایل به دیدن هرچیز همان‌گونه که هست، احتیاج به شجاعت دارد. بنابراین سعی کنید آنچه را در زندگی‌تان وجود دارد تصدیق کنید و آن را بپذیرید و احساس و درک کنید. اگر بتوانید در انجام این کار موفق شوید روحیه بهتری خواهید داشت و احتمال موفقیت‌تان بیشتر خواهد بود.

عمق بخشیدن به روابط

معمولا آغاز هر دوستی با مهربانی‌کردن شروع می‌شود. دوستی جزو مهم هر رابطه- البته بدون توجه به مدت آشنایی- است. ابراز محبت و مهربانی به دیگران نشان می‌دهد که برای آنها ارج و قربی قائل هستیم. می‌توانیم در صورت بروز مشکل از آنها سؤال کنیم که چه کمکی از ما برمی‌آید.

ممکن است گاهی هم دوستانمان کارهایی انجام دهند که مطابق میل و سلیقه ما نباشند. اما ما نباید زود ناراحت شویم و رفتار خشمگینانه‌ای داشته باشیم.

یکی از دلایل سخت گرفتن ما این است که اجازه دهیم رفتار یا سخنان دوستمان، ما را بیازارد. تا زمانی که شما از خود مطمئن نباشید و دائم از گفته‌های دیگران برنجید، خشمگین می‌شوید. در واقع هرچه از خود نامطمئن‌تر باشیم، خشم بیشتری احساس می‌کنیم. باید خودمان را به اندازه‌ای بشناسیم که با حرف دوستانمان زود ناراحت نشویم. به جای اینکه احساس اهانت کنیم و خشمگین شویم، می‌توانیم به رفتار خود نگاه کنیم. به جای اینکه دوست خود را بی‌فکر و نادان قلمداد کنیم، می‌توانیم رفتار خودمان را بیشتر بررسی کنیم و تصمیم صحیحی بگیریم.

هنگام بروز هرگونه مشکلی در ارتباط با دیگران می‌توانیم از خود بپرسیم: «آیا من رفتار اشتباهی مرتکب شده‌ام؟»، «آیا واقعا صداقت داشته‌ام و به اندازه کافی مهربان بوده‌ام؟» و «آیا واقعا مستحق چنین برخوردی هستم؟»
اگر به جای محکوم‌کردن دوستانمان، نگاهی هم به خودمان بیندازیم، می‌توانیم از این تجربه درسی بیاموزیم.

اعتراف به خطاها و اشتباهات خود، نخستین گام در جهت شناخت خویشتن است. اگر به این نتیجه برسیم که مستحق چنین برخوردی از طرف دیگران نبوده‌ایم، می‌توانیم تلاش کنیم تا بفهمیم چرا دوست ما با ما چنین رفتاری می‌کند.

هنگامی که ببینیم طرز برخورد اشتباه دوستمان ناشی از مشکلات، هراس‌ها و تعصبات در وجود خود اوست، دیگر از او نمی‌رنجیم و انتظار زیادی از او نخواهیم داشت. ما باید بتوانیم با دوستمانمان روبه‌رو شویم و به طرزی دوستانه از آنها انتقاد کنیم تا به ارتباط باارزشی برسیم.

معمولا ترس رویارویی با اشخاص، به نتایج بدی که پیش‌بینی می‌کنیم نمی‌انجامد.اغلب اوقات به این نتیجه می‌رسیم که ارتباط صادقانه، خشم و رنجش را دور می‌کند و بر تداوم دوستی‌ها و ارتباطات می‌افزاید.

به خودتان سخت نگیرید

بسیاری از ما دوست داریم در هر کاری که می‌کنیم کامل باشیم و هیچ عیب و نقصی نداشته باشیم؛ در واقع از جمله اشتباهات ما یکی همین است که از خود انتظار کامل بودن داشته باشیم.

این طرز تلقی بسیار خودخواهانه است. باید به خود اجازه بدهیم که اشتباه کنیم. وقتی خیلی به خودمان سخت می‌گیریم، لذت بردن از لحظات را از خودمان دریغ می‌کنیم. البته این بدان معنا نیست که نباید حداکثر تلاش خودمان را بکنیم. اما اگر بدانیم که با وجود به کار بردن تمام تلاش خود، شکست خورده‌ایم، باید نتیجه کار خود را بپذیریم و باز هم خودمان را دوست بداریم.

اما چرا وقتی با ناکامی روبه‌رو می‌شویم تا این اندازه به خود سخت می‌گیریم؟ چرا بعضی از ما نمی‌توانیم شکست در هیچ زمینه‌ای را بپذیریم؟

در واقع نیاز به موفقیت و پیروزشدن، رابطه مستقیمی با این دارد که درباره پس‌رفت و رکودهای خود چه احساسی داشته باشیم.اگر احساس ما درباره خودمان به کامل‌بودن، همیشه برنده بودن یا هرگز اشتباه نکردن وابسته باشد، هیچ گاه نمی‌توانیم به شادی واقعی دست یابیم زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند همیشه در تمام زمینه‌ها برنده باشد. پس سعی کنیم کمی با خودمان مهربان‌تر باشیم و بیشتر خودمان را دوست بداریم.

منبع : همشهری آنلاین

پینوشت : بعد از نوشتن پست قبل بدون وقفه دنبال مطالب و مقالاتی بودم که راهکارهایی رو در مورد نحوه دوست داشتن خود ارائه بده ؛ به نظرم این مطلب از سایر مطالب دیگه ای که پیدا کردم خوش دست تر اومد

من خودم رو دوست ندارم  

دوست داشتن خود یه چیزه دیگست معنیش غرور یا از خود متشکری هم نیست .
گرۀ کارم اینجاست شک ندارم , کلی خوشحالم که بالاخره پیداش کردم ولی این نصف راهه نصف دیگش پیدا کردن روش هاییه که بتونم خودم رو دوست داشته باشم  
چند وقت پیش در کلاسی شرکت کردم به اسم تحلیل رفتار متقابل (TA)  در اولین جلسه کلاس مدرسین از شرکت کنندگان در کلاس خواستن که در مورد جملۀ : «من خودم رو بی قید و شرط دوست دارم» نظراتی بدن و تمریناتی انجام بدن , اون روز این جمله به نظرم خیلی مسخره اومد اونقدر که حتی از زیربار شرکت در تمرینات مربوط به این جمله  در رفتم ؛ اونروز بیشترین فشاری که این جمله به من اورد بخش بی قید و شرطش بود در حالیکه کلیدش دقیقا همین بود !

شاید اونروز هنوز آمادگی درک این جمله رو نداشتم که اونقدر به نظرم مسخره اومد ؛  اما دقیقا 4 شب پیش یکهو فهمیدم :
که آدم خوش ؛ آدمیه که خودش رو بی قید و شرط دوست داره این آدم می تونه محبت کنه یعنی آدمهای دیگه رو بیش از استحقاقشون دوست داشت باشه و اون وقت  شاد میشه و می تونه شادی رو پخش کنه ؛ عاشق میشه و می تونه عشق بده (منظورم عشق انسانیه) 

خدا رو شکر می کنم که چشمم رو به این موضوع باز کرد و دعا می کنم :
1- توراه پیدا کردن اینکه چطور می تونم خودم رو دوست داشته باشم کمکم کنه
2-اعتمادم رو به من برگردونه

ضمنا دیشب آدرس ما هم که حذف شده بود دوباره برگشت !

متن ایمیل آپدیتشون هم در زیر می گذارم :